Nog een paar dagen en dan gaan we lekker weer naar Terschelling met zowat het hele gezin. Het kind van negentien gaat niet mee, die gaat groot lopen doen in zijn uppie. En de kat en de konijnen voeren, de krant uit de bus halen om die vervolgens ongelezen in de bak te mikken, en vast nog veel meer dingen die ik allemaal niet mag weten. Wel, hij doet maar, ik vind het best. Als het huis er nog maar staat als we terugkomen, en liefst nog netter als dat we het achtergelaten hebben.
Maar dat zal wel niet lukken.
Nah ja. Boeie!
Zodra ik de weg naar Harlingen ruik, interesseert niets me meer.
Dan ben ik weg.
En hoé!
woensdag 11 februari 2009
maandag 9 februari 2009
ZORGEN VOOR KINDEREN
kinderen,
zorgen dat ze leuke mensen worden
zorgen dat ze hun mannetje staan
zorgen dat ze niet ziek worden
zorgen dat ze gezond te eten krijgen
zorgen dat hun thuis een veilige haven is
zorgen dat we in contact blijven met elkaar
zorgen dat we ze blijven begrijpen
zorgen voor een goede communicatie
zorgen dat ze eerlijk zijn en blijven
zorgen dat ze iets doen waar ze blij en gelukkig van worden
zorgen dat ze zin in het leven hebben
zorgen dat ze leren dat er meer is op de wereld dan alleen zij
zorgen dat ze in zichzelf geloven
zorgen dat ze genieten
zorgen dat ze tegen de bij tijd en wijle harde maatschappij kunnen
zorgen dat we hun kwaliteiten benoemen
zorgen dat ze een steentje bijdragen
zorgen, zorgen, zorgen voor...
zorgen dat ze leuke mensen worden
zorgen dat ze hun mannetje staan
zorgen dat ze niet ziek worden
zorgen dat ze gezond te eten krijgen
zorgen dat hun thuis een veilige haven is
zorgen dat we in contact blijven met elkaar
zorgen dat we ze blijven begrijpen
zorgen voor een goede communicatie
zorgen dat ze eerlijk zijn en blijven
zorgen dat ze iets doen waar ze blij en gelukkig van worden
zorgen dat ze zin in het leven hebben
zorgen dat ze leren dat er meer is op de wereld dan alleen zij
zorgen dat ze in zichzelf geloven
zorgen dat ze genieten
zorgen dat ze tegen de bij tijd en wijle harde maatschappij kunnen
zorgen dat we hun kwaliteiten benoemen
zorgen dat ze een steentje bijdragen
zorgen, zorgen, zorgen voor...
woensdag 4 februari 2009
DONDERWOLK

Voor de goede orde en voor de mensen die bezorgd om me zijn: het gaat wel weer.
Pffffft.
Dat was me nog eens donderwolk zeg!
De foto hierboven is van afgelopen zomer trouwens. Ik was midden op het Wolderwijd en zat in een bootje. Het was raar weer: er was hele harde wind, af en toe waren er slagregens en er waren voortdurend bijzonder hoge golven. Gelukkig zat ik met een heel ervaren team in dat bootje en durfde ik gewoon te genieten van al dat geweld. Tot ik deze donderwolk zag. Ontzagwekkend groot was ie. En onheilspellend donker. De foto is overigens niet door mij gemaakt, maar door een koelbloedige matroos met zeebenen. Há! En nog gewoon met een telefoontje ook. De techniek staat voor niets.
BEZIG
Ik ben in mijn hoofd nog steeds bezig met die mevrouw van gisteren, maar dat verdient ze helemaal niet, want het is een mevrouw die onvolwassen en zeer onbehoorlijk communiceert. Ik heb nog steeds een hoofd dat uit elkaar knalt dus en ik ben nog steeds misselijk.
Ik moet ervoor zorgen dat ik het van me af zet, anders word ik echt ziek en dat wil ik helemaal niet!
Ik moet ervoor zorgen dat ik het van me af zet, anders word ik echt ziek en dat wil ik helemaal niet!
dinsdag 3 februari 2009
VIES ZIEK
Vandaag kreeg ik zomaar een paar onbehoorlijke mensen op mijn pad, met wie absoluut niet te communiceren viel. Het waren mensen, vrouwen, die in no time mijn woorden verdraaiden en me zelfs uit begonnen te schelden. Heel raar, heel onterecht ook.
Ik vraag me echt in alle oprechtheid af wat daar de bedoeling van kan zijn, wat ik er van leren moet.
Vooralsnog heeft het in ieder geval alleen maar tot gevolg dat ik met barstende koppijn en kotsmisselijk in mijn bed lig. Ik reageer nogal vies-ziek op zulk soort akkefietjes namelijk.
Ik vraag me echt in alle oprechtheid af wat daar de bedoeling van kan zijn, wat ik er van leren moet.
Vooralsnog heeft het in ieder geval alleen maar tot gevolg dat ik met barstende koppijn en kotsmisselijk in mijn bed lig. Ik reageer nogal vies-ziek op zulk soort akkefietjes namelijk.
maandag 2 februari 2009
SIRENE
Als op maandag precies om 12 uur de sirene gaat, denk ik altijd als eerste aan de kinderen en dat ik bij ze wil zijn. Elke keer weer schrik ik van dat gegil door de lucht en herinner ik me een oorlog die ik helemaal niet ken...
zondag 1 februari 2009
IJZIGE VERHALEN
Zwolle, park Weezenlanden, ijssculpturen.
thema: bijbelse verhalen.
Eerst kwamen Adam en Eva aan de beurt, compleet met vijgenblad en slang. Daarna kwam Noach met zijn boot en daar weer na kwam Jacob met een ladder vol met engelen van ijs.
Toen werden de taferelen wat gruwelijker: een zee van bloed, schedels, sprinkhanen en een laffe kindermoord. Daarna was er een heuse leeuwenkuil met een moedig mannetje er in en daarna was een slapende Samsom aan de beurt, wiens haren werden afgeknipt door een gemene vrouw, Delila geheten. Er was een reus die verslagen werd door een klein menneke en aan het eind hing Jezus aan het kruis met spijkers in zijn handen.
Jongste zoon z'n mond zakte steeds verder open.
Hij vond het smullen, zoveel horror in één hal.
thema: bijbelse verhalen.
Eerst kwamen Adam en Eva aan de beurt, compleet met vijgenblad en slang. Daarna kwam Noach met zijn boot en daar weer na kwam Jacob met een ladder vol met engelen van ijs.
Toen werden de taferelen wat gruwelijker: een zee van bloed, schedels, sprinkhanen en een laffe kindermoord. Daarna was er een heuse leeuwenkuil met een moedig mannetje er in en daarna was een slapende Samsom aan de beurt, wiens haren werden afgeknipt door een gemene vrouw, Delila geheten. Er was een reus die verslagen werd door een klein menneke en aan het eind hing Jezus aan het kruis met spijkers in zijn handen.
Jongste zoon z'n mond zakte steeds verder open.
Hij vond het smullen, zoveel horror in één hal.
Abonneren op:
Posts (Atom)