De lootjes voor Sinterklaas hebben we zo'n beetje op de laaste zomerse dag van dit jaar getrokken, met de onderliggende gedachte dat je er dan niet zo gestresst van hoeft te raken.
Fijn. Heel fijn.
We hebben dus erg lang de tijd gehad.
Lang. Heel lang.
Zo lang dat ik bijna niet meer wist wie ik ook alweer had.
En nu is het volgende week al 5 december.
Volgende!
Week!
Vijf december!
Nog 7 nachtjes slapen dus.
Dat is snel.
Heel snel.
Maar ik red het wel hoor, ik red het heus.
Heus.
Ik red het.
Yes, I can!
vrijdag 28 november 2008
donderdag 27 november 2008
NIEUWE?
'Goedemiddag, wij willen heel graag even naar naar uw intercom kijken, mevrouw.'
'Dat komt heel slecht uit,' zei ik, 'ik ben met papier maché bezig.'
'Tja.'
'Bovendien bent u mannetje nummer 5 en 6. Ik zou een nieuwe krijgen.'
'Echt waar?'
'Echt waar.'
'Wie zegt dat?'
'Mannetje nummer 4.'
'Van onze firma?'
'Van jullie firma, ja.'
'Wij willen toch heel graag even kijken als dat mag.'
Ik gromde iets wat het midden hield tussen 'goed dan en krijg de rambam,' en smeet de deur dicht. Toen ik nét weer met mijn handen in de derrie zat, werd er aangebeld. Of ze de sleutel van het hek mochten. En daarna of ik wist waar de voeding zat. En daarna dat ze de voeding niet konden vinden. En of ze verder mochten zoeken. Of ík het misschien wist.
'Ik moet gewoon een nieuwe!' gilde ik.
Waarop mannetje nummer 5 met paniek in zijn ogen mannetje nummer 6 aan zijn mouwen trok.
'Haal dat ding er af.'
'Watte?' zei mannetje 6.
'D'r af, haal dat ding er af.'
'Maar...''
Mannetje nummer 5 hield het niet meer.
'Schiet op,' riep hij overstuur. 'Ze moet een nieuwe, zie je dat dan niet!'
'Dat komt heel slecht uit,' zei ik, 'ik ben met papier maché bezig.'
'Tja.'
'Bovendien bent u mannetje nummer 5 en 6. Ik zou een nieuwe krijgen.'
'Echt waar?'
'Echt waar.'
'Wie zegt dat?'
'Mannetje nummer 4.'
'Van onze firma?'
'Van jullie firma, ja.'
'Wij willen toch heel graag even kijken als dat mag.'
Ik gromde iets wat het midden hield tussen 'goed dan en krijg de rambam,' en smeet de deur dicht. Toen ik nét weer met mijn handen in de derrie zat, werd er aangebeld. Of ze de sleutel van het hek mochten. En daarna of ik wist waar de voeding zat. En daarna dat ze de voeding niet konden vinden. En of ze verder mochten zoeken. Of ík het misschien wist.
'Ik moet gewoon een nieuwe!' gilde ik.
Waarop mannetje nummer 5 met paniek in zijn ogen mannetje nummer 6 aan zijn mouwen trok.
'Haal dat ding er af.'
'Watte?' zei mannetje 6.
'D'r af, haal dat ding er af.'
'Maar...''
Mannetje nummer 5 hield het niet meer.
'Schiet op,' riep hij overstuur. 'Ze moet een nieuwe, zie je dat dan niet!'
woensdag 26 november 2008
VREEMD...
Verstop een euro onder een broodzak in de diepvries en de kinderen vinden hem. Leg een dichte zak pepernoten op een plek waar niemand bij kan, en drie minuten later ligt ie leeg op tafel. Leg een goed paar sokken in je eigen ladekast en nog diezelfde ochtend prijken ze aan andermans voetjes. Verstop je lievelingsnagelschaartje in je eigen fijne toilettas en leg die in een vergeten kastje ergens op zolder, geen nood, binnen no time is ie getraceerd en wordt er karton mee geknipt.
Máárrrrrr: ligt er kots van de kat midden in de gang, dan ziet niemand dat. Terwijl het er toch heel duidelijk ligt. Een beetje beige is het, met een doorsnede van een centimeter of tien. Niet echt iets om over het hoofd te zien, lijkt me. En elke dag weer hè, dat daar geen misverstand over bestaat. Elke ochtend een braakje. Op het vloerkleed, in de gang, op de overloop, precies in de loop van alledag.
Misschien toch maar eens voor iedereen een afspraakje maken bij de opticien...
Máárrrrrr: ligt er kots van de kat midden in de gang, dan ziet niemand dat. Terwijl het er toch heel duidelijk ligt. Een beetje beige is het, met een doorsnede van een centimeter of tien. Niet echt iets om over het hoofd te zien, lijkt me. En elke dag weer hè, dat daar geen misverstand over bestaat. Elke ochtend een braakje. Op het vloerkleed, in de gang, op de overloop, precies in de loop van alledag.
Misschien toch maar eens voor iedereen een afspraakje maken bij de opticien...
dinsdag 25 november 2008
MOEILIJK BOEK
Ik ben bezig met een kinderboek over Srebrenica. Niet echt iets voor kinderen, zo'n oorlog, maar ja, het hoort thuis in de geschiedenis van Nederland, helaas. En ik ben de sukkel die het op zich heeft genomen om er een kinderboek over te schrijven.
Maar beste mensen, het valt me zwaar.
Ten eerste snap ik nog steeds geen hol van hoe dat nou allemaal is ontstaan, ondanks alle literatuur die ik er inmiddels over heb gelezen, en ten tweede schaam ik me dood dat ik 30 was ten tijde van de val van de enclave, en dat het toen eigenlijk allemaal langs me heen is gegaan. Elf juli 1995 was het, toen zijn er 8500 mensen vermoord, zo, pats, knal, geschoten, kapot. Dood. En Nederland stond erbij en keek er naar, zonder iets te doen. Niemand die het wist, wordt er door een grote meerderheid gezegd. Ik ook niet. Niet echt, geloof ik. Ik was net bevallen van een dochter, maakte me drukker om de borstvoeding en mijn tekort aan slaap dan om die hele oorlog, en dat is dan meteen het derde punt waarom deze opdracht me zwaar valt. Omdat het me niet siert dat ik er niets tegen deed, niet mee bezig was. Dat die dingen gebeurden toen ik volwassen heette te zijn en dat ik er niets aan heb gedaan. Dat er nu nog steeds van die dingen gebeuren en dat ik er nog steeds niets aan doe. Ja, nu, nú doe ik er iets aan. Ik schrijf er een boekje over, maar of dat nou helpt...?
Maar beste mensen, het valt me zwaar.
Ten eerste snap ik nog steeds geen hol van hoe dat nou allemaal is ontstaan, ondanks alle literatuur die ik er inmiddels over heb gelezen, en ten tweede schaam ik me dood dat ik 30 was ten tijde van de val van de enclave, en dat het toen eigenlijk allemaal langs me heen is gegaan. Elf juli 1995 was het, toen zijn er 8500 mensen vermoord, zo, pats, knal, geschoten, kapot. Dood. En Nederland stond erbij en keek er naar, zonder iets te doen. Niemand die het wist, wordt er door een grote meerderheid gezegd. Ik ook niet. Niet echt, geloof ik. Ik was net bevallen van een dochter, maakte me drukker om de borstvoeding en mijn tekort aan slaap dan om die hele oorlog, en dat is dan meteen het derde punt waarom deze opdracht me zwaar valt. Omdat het me niet siert dat ik er niets tegen deed, niet mee bezig was. Dat die dingen gebeurden toen ik volwassen heette te zijn en dat ik er niets aan heb gedaan. Dat er nu nog steeds van die dingen gebeuren en dat ik er nog steeds niets aan doe. Ja, nu, nú doe ik er iets aan. Ik schrijf er een boekje over, maar of dat nou helpt...?
maandag 24 november 2008
INTERCOM
'Goedemiddag, ik kom voor uw intercom. Die is kapot?'
'Ja,' zeg ik.
'Ik kom even kijken wat er aan de hand is.'
'U bent de vierde al.'
'O ja?' lacht de man vriendelijk.
'Ja. Al uw voorgangers hebben geconstateerd dat ie kapot is, maar niemand kan 'm maken. Ik moet een nieuwe.'
'Dat gaan we eens even fijn bekijken dan.'
'Echt waar hoor. Jullie hebben me heel stiekem een oude gegeven begin dit jaar, toen jullie 'm monteerden, en dit modelletje schijnt zelfs zó oud te zijn, dat ie niet eens meer te bestellen is. '
'O ja?'
'Ja. En ik ben daar best een beetje geïrriteerd over. Maar goed, ga uw gang.' Ik ga tegen de muur aan staan, mijn armen over elkaar.
De man pakt de telefoon van de intercom en luistert. Zijn maatje staat buiten te schreeuwen.
'Hoor je me? Zeg eens wat! Ik druk nú op de bel. Hoor je me?'
'Ik hoor hem niet,' zegt de man tegen mij, 'althans, niet door de intercom.'
'Nee,' zeg ik.
'Ik denk dat ie kapot is.'
'Echt?' vraag ik.
'Hij hangt ook niet goed daar. Dat is een dinkie dat niet tegen vocht kan.'
'Goh,' zeg ik.
'U moet een nieuwe.'
'Vertel mij wat!' zeg ik.
'Ja,' zeg ik.
'Ik kom even kijken wat er aan de hand is.'
'U bent de vierde al.'
'O ja?' lacht de man vriendelijk.
'Ja. Al uw voorgangers hebben geconstateerd dat ie kapot is, maar niemand kan 'm maken. Ik moet een nieuwe.'
'Dat gaan we eens even fijn bekijken dan.'
'Echt waar hoor. Jullie hebben me heel stiekem een oude gegeven begin dit jaar, toen jullie 'm monteerden, en dit modelletje schijnt zelfs zó oud te zijn, dat ie niet eens meer te bestellen is. '
'O ja?'
'Ja. En ik ben daar best een beetje geïrriteerd over. Maar goed, ga uw gang.' Ik ga tegen de muur aan staan, mijn armen over elkaar.
De man pakt de telefoon van de intercom en luistert. Zijn maatje staat buiten te schreeuwen.
'Hoor je me? Zeg eens wat! Ik druk nú op de bel. Hoor je me?'
'Ik hoor hem niet,' zegt de man tegen mij, 'althans, niet door de intercom.'
'Nee,' zeg ik.
'Ik denk dat ie kapot is.'
'Echt?' vraag ik.
'Hij hangt ook niet goed daar. Dat is een dinkie dat niet tegen vocht kan.'
'Goh,' zeg ik.
'U moet een nieuwe.'
'Vertel mij wat!' zeg ik.
zaterdag 22 november 2008
PIETER DERKS
Ik ga toch zeker niet de hele avond naar zo'n snotneus zitten luisteren, dacht ik bij mezelf toen ik bij de première zat van Waan van Pieter Derks afgelopen vrijdagavond in de Kleine Komedie in Amsterdam. Hij lijkt goddorie niet ouder dan mijn oudste zoon! Dus sloeg ik mijn armen over elkaar en luisterde ik naar wat getoeter op een saxofoon. Hmm, dacht ik. Als dat alles is...
Toen hij na een minuut of tien echter een werkelijk hilarische opsomming van een samenzijn met vrouw en kinderen gaf, betrapte ik mezelf erop dat ik vond dat ie een goede kijk op het leven had, dat ie een groot observator was en dat ie meer wist dan zijn leeftijd en uiterlijk deden vermoeden. Toen was ik verkocht. Ik heb gelachen, ook op momenten dat bijna niemand anders dat deed. Stiekem verdenk ik mezelf er nu van dat ik een van de weinige intellectuelen op aarde ben die zijn soms zo mooi verstopte woordgrapjes kunnen volgen.
Deze jongeman, deze jonge Pieter, beste mensen, is virtuoos met taal! Bovendien is hij intelligent, muzikaal, fijn om naar te kijken, gezegend met een flinke dosis humor en hoeft hij geen enkele keer te schreeuwen om zichzelf te laten horen. Ouderwets cabaret op hoog niveau!
Van mij mag ie blijven!
Toen hij na een minuut of tien echter een werkelijk hilarische opsomming van een samenzijn met vrouw en kinderen gaf, betrapte ik mezelf erop dat ik vond dat ie een goede kijk op het leven had, dat ie een groot observator was en dat ie meer wist dan zijn leeftijd en uiterlijk deden vermoeden. Toen was ik verkocht. Ik heb gelachen, ook op momenten dat bijna niemand anders dat deed. Stiekem verdenk ik mezelf er nu van dat ik een van de weinige intellectuelen op aarde ben die zijn soms zo mooi verstopte woordgrapjes kunnen volgen.
Deze jongeman, deze jonge Pieter, beste mensen, is virtuoos met taal! Bovendien is hij intelligent, muzikaal, fijn om naar te kijken, gezegend met een flinke dosis humor en hoeft hij geen enkele keer te schreeuwen om zichzelf te laten horen. Ouderwets cabaret op hoog niveau!
Van mij mag ie blijven!
VOUWFIETS
Het hagelde, dus zette ik mijn vouwfiets op de stoep en besloot ik in de auto te wachten tot het op zou houden. Koude druppels vielen in mijn nek. Ik rilde en sms'te vriendlief: Zo! Als de hagel klaar is en ik m'n fiets weer in elkaar heb, kom ik lekker naar je toe. xM. Hij sms'te terug dat ie daar naar uitkeek.
Na een minuut of tien op mijn handen gezeten te hebben in een ijskoude auto, vond ik dat het iets minder hard hagelde. Het was al laat, ik moest nog zeker een uur rijden. Ik stapte uit en bekeek die fiets. Er moest een klemmetje los, een dingetje ingedrukt worden en dan kon ik klappen met die hap.
Ruim tien minuten later, zeiknat en ijskoud, pakte ik wederom mijn mobiel en drukte zo goed en zo kwaad als het ging een nieuw berichtje: Dat viel mee zeg: 6x gvd en een krom zadel. Waarop vriendlief sms'te dat ik een technisch vrouwtje was!
Na een minuut of tien op mijn handen gezeten te hebben in een ijskoude auto, vond ik dat het iets minder hard hagelde. Het was al laat, ik moest nog zeker een uur rijden. Ik stapte uit en bekeek die fiets. Er moest een klemmetje los, een dingetje ingedrukt worden en dan kon ik klappen met die hap.
Ruim tien minuten later, zeiknat en ijskoud, pakte ik wederom mijn mobiel en drukte zo goed en zo kwaad als het ging een nieuw berichtje: Dat viel mee zeg: 6x gvd en een krom zadel. Waarop vriendlief sms'te dat ik een technisch vrouwtje was!
Abonneren op:
Posts (Atom)