dinsdag 12 juli 2011

Kramperen

We zitten op een heuvel in de Pyreneeen. 's Nachts staat de maan met een dikke grijns op haar bleke gezicht te kijken naar hoe ik me bukkend en in het donker tastend in m'n slaapkzak wurm. Krekels zingen hun lied, gedempte stemmen omringen me. Ritsen gaan open en dicht, slippers sloffen over het grind.
'Truste mam,' zegt Jongste, die voor het eerst alleen in een tentje ligt.
'Truste, skatje' zeg ik, en dan draai ik me om en probeer ik de harde en stenige grond niet te voelen die door het matje heen komt. De nacht is gaterig, ik ben veel wakker en op een gegeven moment lig ik als een vacuum getrokken rollade in de slaapzak omdat de Kale iets onhandigs doet.
Het geeft niet.
Het is vakantie namelijk.
Twee weken hoeft dit maar, en het schijnt vanzelf te wennen...

5 opmerkingen:

Mammalien zei

Haha, ik had al zo'n donkerbruin vermoeden dat het niets voor mij is, maar je hebt me nu overtuigd! Ik blijf lekker thuis...

Sterkte...

Sabine zei

Oeh, die fase heb ik gehad hoor, op een matje op de grond.. wij slapen in een heuse vouwwagen en dat scheelt een hoop kan ik je vertellen. Alhoewel het nog steeds kouhouhouhoud kan zijn..
enjoy en probeer niet te stijf te worden!

Marjanneke! zei

OMG.... niets voor mij. Geef mij maar m'n minisleurhut! En nog liever.... mijn eigen bed...
Sterkte!

Sannah zei

Héérlijk he, kamperen.
(combinaties met íets meer luxe zijn ook mogelijk)

Peet zei

Koop een luchtbed, morgen nog. Echt, slaapt heeeerlijk.
XP